پروردگارا ...

چگونه می توانم روی به سوی تو بياورم وزبان به حمدوثنايت بگشايم درحالی که خودازکرده خويش آگاهم .

چگونه می توانم دوستدار توباشم درحالی که برعهد وپيمانی که باتو بسته ام وفادارنبوده ام.

چگونه می توانم طلب عفو وبخشش کنم درحالی هنوزشعله های عصيان دردرونم فروزان است.

توازعلاقه ی من نسبت به خودت آگاهی ومی دانی که چقدرمشتاق رسيدن به توام ولی هروقت که تصميم

گرفتم که به سوی توبيايم گناه به سراغم آمدومرا ازتو دورساخت.هميشه آرزويم اين بوده است که حتی

برای يک روزکه شده آنچه باشم که تو می خواهی وآنچه کنم که تو می پسندی ولی افسوس اين نفس

 سرکش تا کنون مجال برآورده شدن این آرزو رابه من نداده است...

می ترسم، ازخويش وازاين سرنوشتی که درانتظارمن است می ترسم.

می ترسم که مرگ به سراغم بيايد و آرزوی رسيدن به تورا ، اين باراو از من بستاند...

زندگی موج بلندی است که نابود کند کشتی را

زندگی خواب و خیال زندگی پوچ و سراب

زندگی دشت جنون

زندگی اشک یتیمی است که سیلی خورده

زندگی غرش رعد است که اتش زده خرمن ها را

زندگی بازیچه است

زندگی غار مخوفی است پر از تاریکی

عذر می خواهم من

اشتباهی است در این گفتارم

زندگی

بی تو همین است که شرحش دادم

رندگی

با تو بسی شیرین است .